uległość ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co uległe; cecha tych, którzy są ulegli
(1.1)
(1.1) uległość +
(1.1) ustępliwość, potulność, spolegliwość, uniżoność
(1.1) stanowczość
(1.1) cecha, wada
(1.1) bezwolność, czołobitność, kapitulanctwo, pantoflarstwo, posłuszeństwo, ugodowość
uleganie , ulegnięcie ulegać , ulegnąć , ulec uległy ulegle
(1.1)
Formy potencjalne liczby mnogiej w tabeli odmiany zostały podane za Słownikiem gramatycznym języka polskiego. Inne słowniki (np.: Uniwersalny słownik języka polskiego) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
angielski: (1.1) submission, compliance hiszpański: (1.1) sumisión , sometimiento rosyjski: (1.1) подчинение , покорность szwedzki: (1.1) eftergivenhet , medgörlighet , foglighet , undfallenhet , vekhet , svaghet włoski: (1.1) soggezione