bezbronność ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co bezbronne; cecha tych, którzy są bezbronni
(1.1)
(1.1) bezbronność +
(1.1) całkowita bezbronność • stan bezbronności
(1.1) bezsilność, bezsiła, bezradność, niemożność
(1.1) cecha
bezbronny bezbronnie
(1.1)
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, Uniwersalny słownik języka polskiego) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej. Autorzy Wielkiego słownika języka polskiego, podając formy w liczbie mnogiej, umieścili dopisek: „zwykle lp”.
białoruski: (1.1) безабароннасць białoruski (taraszkiewica): (1.1) безбароннасьць bułgarski: (1.1) беззащитност kazachski: (1.1) қарусыздық, қорғансыздық rosyjski: (1.1) беззащитность ukraiński: (1.1) беззахисність węgierski: (1.1) fegyvertelenség