praworządność ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co praworządne; cecha tych, którzy są praworządni;
(1.1)
(1.1) Pan bowiem zapewnia praworządność swojemu ludowi / i lituje się nad swymi sługamiBiblia Tysiąclecia, Ps 135,14..
(1.1) praworządność +
(1.1) legalizm
(1.1) niepraworządność
(1.1) uczciwość
praworządny praworządnie
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego. Inne słowniki (np.: Uniwersalny słownik języka polskiego) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
angielski: (1.1) law and order białoruski: (1.1) правапарадак , законнасць , правасуддзе niemiecki: (1.1) Rechtsstaatlichkeit rosyjski: (1.1) правопоря́док , зако́нность , правосу́дие ukraiński: (1.1) правосу́ддя węgierski: (1.1) jogrend włoski: (1.1) legalità