zaprawa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) półpłynny, krzepliwy lepik mineralny służący w budownictwie za spoinę lub okładzinę; (1.2) czynności przygotowujące do czegoś (1.3) umiejętności zdobyte dzięki zaprawie (1.2), przygotowanie do czegoś (1.4) mieszanina przypraw i cieczy nadająca lepszy smak i zapach potrawie (1.5) środek chemiczny służący do usunięcia chorobotwórczych mikroorganizmów z nasion lub korzonków roślin (1.6) substancja stosowana jako podkład pod farbę, lakier, politurę itp.
(1.2) zaprawa do • zaprawa przed
(1.1) zaprawa gipsowa / wapienna / cementowa / klejowa / szpachlowa / tynkarska • przygotować / mieszać / rozrobić zaprawę • nałożyć / nakładać / rozprowadzić zaprawę • łączyć / wypełnić zaprawą (1.2) doskonała / solidna / znakomita zaprawa • zaprawa sportowa / fizyczna / kondycyjna (1.3) niezła / solidna / znakomita zaprawa • mieć / posiadać / zdobyć zaprawę (1.4) zaprawa korzenna / cytrynowa / octowa / ziołowa • składniki zaprawy • przygotować / przyrządzić zaprawę • marynować / moczyć w zaprawie (1.5) zaprawa nasienna (1.6) zaprawa malarska / kredowa / klejowo-kredowa / olejowa • warstwa zaprawy • nałożyć / nakładać / rozprowadzić zaprawę • pokryć zaprawą
(1.2) przygotowywanie / przygotowanie, wdrażanie / wdrożenie (1.3) wprawa (1.6) bejca, grunt
angielski: (1.1) mortar bułgarski: (1.1) хоросан francuski: (1.1) mortier łotewski: (1.1) java niemiecki: (1.1) Mörtel rosyjski: (1.1) строительный раствор węgierski: (1.2) felkészülés włoski: (1.1) malta