świetlica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sala przeznaczona do dziennego, wspólnego pobytu (rozrywki, spędzania wolnego czasu) grupy osób, np. w szkole, ośrodku wypoczynkowym lub opiekuńczym, szpitalu, jednostce wojskowej itp.; (1.2) (1.3) główny pokój we dworze
(1.1)
(1.1) świetlica wiejska / środowiskowa / szkolna / osiedlowa / socjoterapeutyczna / terapeutyczna / profilaktyczno-wychowawcza / wychowawcza • chodzić do / bawić się w / zajęcia w świetlicyW mowie potocznej dopuszczalne są formy chodzić na świetlicę, bawić się na świetlicy, zajęcia na świetlicy.
świetlicowiec , świetliczanka , świetlicowy , świetlicowa świetlicowy, świetlny
farerski: (1.1) felagsstova kaszubski: (1.1) paradnica nowogrecki: (1.1) λέσχη rosyjski: (1.1) комната группы продленного дня ukraiński: (1.1) світлиця