spryt ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) umiejętność radzenia sobie w różnych sytuacjach (1.2) zdolność wychodzenia z korzyścią z każdej sytuacji zwykle w sposób nieuczciwy
(1.1-2)
(1.1) bystrość, dryg, inteligencja, obrotność, pomysłowość, przemyślność, smykałka, sprytność, talent, wymyślność, zręczność, zwinność (1.2) chytrość, cwaniactwo, frantostwo, przebiegłość, sprytność
(1.1) umiejętność, zdolność
spryciara , spryciarz , sprytność , sprycik , spryciarstwo sprytniutki, sprytny sprytnie
angielski: (1.1) cleverness, ingeniousness, shrewdness; (1.2) cunning, shrewdness francuski: (1.1) esprit , habileté , ingéniosité gudźarati: (1.1) ચાલબાજી (cālabājī) hiszpański: (1.1) habilidad , ingenio ; (1.2) astucia litewski: (1.1) apsukrumas , sumanumas ; (1.2) gudrumas rosyjski: (1.1) смекалка , сообразительность ; (1.2) изворотливость , ушлость ukraiński: (1.1) спритність włoski: (1.1) ingegnosità ; (1.2) astuzia , furbizia