nałożnica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kobieta żyjąca bez ślubu z mężczyzną, który stoi wyżej w hierarchii społecznej
(1.1)
(1.1) A te nałożnice nie były przypadkiem twoimi żonami? Znowu coś mi się nie zgadzało w stosunku do dawnych kronik. – Były… Jednak wielożeństwo nie było w Europie modneKatarzyna Berenika Miszczuk, Noc Kupały, 2016.. (1.1) Mężczyzni mogli prawnie mieć trzy żony, ale niekażdy ich tyle mógł utrzymać razem, możni tylko oprócz prawej małżonki, utrzymywali nałożnice (…)Józef Ignacy Kraszewski, Litwa: starożytne dzieje, ustawy, język, wiara obyczaje, pieśni, przysłowia, podania i t. d. t. I, 1847..
(1.1) konkubina
łoże , łóżko
angielski: (1.1) concubine, mistress czeski: (1.1) konkubina esperanto: (1.1) konkubino hiszpański: (1.1) concubina nowogrecki: (1.1) παλλακίδα rosyjski: (1.1) наложница słoweński: (1.1) priležnica