__TOC__ beskylde ()
czasownik (1.1) oskarżać, obwiniać
(1.1) at beskylde, beskylder, beskyldte, beskyldt
(1.1) Kirken beskyldte det nye parti for »grotesk antiklerikalisme«. → Kościół oskarżył nową partię o „groteskowy antyklerykalizm”. (1.1) De polske politikere bliver ofte beskyldt for homofobi, de afviser dog kritikken som grundløs. → Polscy politycy są często oskarżani o homofobię, odrzucają jednak tę krytykę jako nieuzasadnioną.
(1.1) at beskylde for at / at beskylde for
(1.1) anklage
beskyldning
beskylde ()
czasownik (1.1) oskarżać