smucić ()
czasownik przechodni niedokonany (1.1) być powodem czyjegoś smutku czasownik zwrotny niedokonany smucić się (2.1) odczuwać smutek w wyniku czego
(1.1) Nie smućcie waszych rodziców tym bezeceństwem. (2.1) A Wanda, jeśli wyjedzie, jej babka będzie smucić się kolejne pół roku.
(1.1) martwić, przygnębiać, zasmucać (2.1) martwić się, zasmucać się
smutas , smuteczek , smutek posmutnieć , smutnieć , zasmucać , zasmucić smutnawy, smutny smutno
angielski: (1.1) sadden białoruski: (2.1) тужыць chiński standardowy: (1.1) 难过 (nánguò)