__TOC__ akutt ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) akut (znak diakrytyczny) (1.2) akcent akutowy, akcent ostry przymiotnik (2.1) nagły, poważny, ostry (o chorobie, kryzysie) (2.2) pilny, naglący (2.3) akutowy, ostry (akcent)
(1.1-2) en akutt, akutten, akutter, akuttene (2.1-3) akutt, akutt, akutte
(2.1) akutt krise → poważny kryzys • akutt sykdom → poważna/ostra choroba (2.2) akutt behov → pilna/paląca/nagląca prośba (2.3) akutt aksent → akcent akutowy
(2.1) brå
(2.1) kronisk
akutt ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) akut (znak diakrytyczny) (1.2) akcent akutowy, akcent ostry przymiotnik (2.1) nagły, poważny, ostry (o chorobie, kryzysie) (2.2) pilny, naglący (2.3) akutowy, ostry (akcent)
(1.1-2) ein akutt, akutten, akuttar, akuttane (2.1-3) akutt, akutt, akutte
(2.1) akutt krise → poważny kryzys • akutt sjukdom → poważna/ostra choroba (2.2) akutt behov → pilna/paląca/nagląca prośba (2.3) akutt aksent → akcent akutowy
(2.1) brå
(2.1) kronisk