iściec ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) wierzyciel, ten, co ma roszczenie (1.2) dłużnik, ten, na którym ciąży główne zobowiązanie (1.3) winny, ten, który popełnił przestępstwo (1.4) ten, który co komu pożycza, wierzyciel (1.5) ten, który od kogo co pożyczył, jest komu co winien, dłużnik (1.6) ten, który popełnił przestępstwo, winowajca, pozwany do sądu, oskarżony (1.7) powód, strona wnosząca sprawę do sądu, oskarżyciel (1.8) świadek, osoba składająca zeznania, stwierdzająca, poświadczająca co lub będąca świadkiem czego, obecna przy czym (1.9) prawdziwy, rzeczywisty właściciel (1.10) wykonawca, egzekutor czego
(1.4) kredytor, pożyczacz, pożyczalnik, pożycznik, pożyczyciel, wierzyciel (1.5) debitor, dłużnik, pożycznik (1.6) obwinion, obżałowan, pozwaniec, pozwany, winny (1.7) aktor, powód (1.8) świadek
istnieć
(1.1-1.3) (1.4-1.10)