młódź ()
rzeczownik zbiorowy, rodzaj żeński (1.1) (dziś i ) młodzież
(1.1) ,
(1.1) Urządzacie huczne bale, // bałamucić chcecie młódź // i w występnym swoim szale // ideami dusze truć! (1.1) Wypoczywająca młódź natomiast przygotowała dla wojewody niemało atrakcji, m.in. mógł on podziwiać skoki spadochronowe. (1.1) Spore zasługi w formowaniu się w XVIII w. nowego języka literackiego Białorusinów (wciąż jeszcze wtedy nazywanych Litwinami) położyli jezuici z prowincji białoruskiej. W rozbudowanym przez nich szkolnictwie, przez które przepuszczali młódź z dworów i mieszczańską, organizowali teatrzyki uczniowskie z często niebłahym repertuarem.
młody, młodociany młodociany , młodzież , młode , młody młodzić
od , a to od przymiotnika (od tego właśnie ) bardzo często notowane między XVI a XVIII wiekiem , , i
(1.1)