okazigi ()
czasownik (1.1) powodować, urządzić, zorganizować, sprawić, wywołać
(1.1)
(1.1) Malapero de la grafo okazigis multe da bruo.Ilja Ilf - Evgenij Petrov - Dek du seĝoj - Tradukis A. Kerbel – Hajfo 2015 → Zniknięcie hrabiego spowodowało wiele hałasu. (1.1) Unufoje ili okazigis eĉ vesperon kun dancoj.Lev Tolstoj - La morto de Ivan Iljiĉ - Tradukis el la rusa V. Melnikov; Jekaterinburg: Sezonoj, 1997. → Pewnego razu zorganizowali nawet wieczór z tańcami.
(1.1) okazigi spektaklon → zorganizować przedstawienie • okazigi grandan ĝojon → wywołać wielką radość • okazigi ĉasadon → urządzić polowanie • okazigi entombigon → sprawić pogrzeb
okazo, okazaĵo, okazejo, interokazaĵo, limokazo okazi okaza okaze, ĉiaokaze, ĉiuokaze, laŭokaze, samokaze, bonokaze