wyrzut sumienia ()
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy (1.1) odczuwanie winy po zrobieniu czegoś złego
(1.1) W uzasadnieniu projektu nowelizacji Kodeksu karnego wskazywano bowiem, że niektóre zaburzenia osobowości, wiążące się z brakiem empatii i wyrzutów sumienia czy też skłonnością do niekontrolowanych wybuchów agresji, stanowią czynnik kryminogenny i od lat są wiązane ze skłonnościami do zachowań przestępczych, powodują bowiem reakcje drastycznie odbiegające od norm przyjętych w danej kulturze, zwłaszcza w zakresie relacji międzyludzkich (np. zaburzenia osobowości typu antysocjalnego, sadystycznego czy borderline).
zwykle używane w liczbie mnogiej (wyrzuty sumienia)
angielski: (1.1) remorse czeski: (1.1) výčitky svědomí duński: (1.1) dårlig samvittighed hiszpański: (1.1) remordimiento kaszubski: (1.1) wërzut sëmieniégò nowogrecki: (1.1) τύψη szwedzki: (1.1) samvetskval , självförebråelse , ruelse