niebywały ()
przymiotnik (1.1) taki, który prawie się nie zdarza
(1.1)
(1.1) Generał był Polakiem i ostentacyjnie zawsze mówił po polsku, nawet w urzędach. Znać było w jego wymowie pewne zacięcie i akcent rosyjski, ale ów akcent pasował jakoś do jego wyniosłej figury, do grubej kurty szczególnego kroju, okrągłej czapki z czerwonym lampasem i niebywałej wielkości daszkiem, do sukiennych kamaszów i siwych podkręconych wąsów.
(1.1) nadzwyczajny, niespotykany, niezwykły, wyjątkowy
niebywale bywalec , niebywałość
angielski: (1.1) exceptional, most unusual bułgarski: (1.1) небивал francuski: (1.1) frénétique hiszpański: (1.1) inaudito, insólito kaszubski: (1.1) niebiwałi niemiecki: (1.1) außergewöhnlich, ungewöhnlich włoski: (1.1) insolito, straordinario