akredytacja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) oficjalna zgoda potrzebna dziennikarzom lub dyplomatom do wykonywania swoich zadań w danym miejscu
(1.1)
(1.1) Otrzymanie akredytacji zobowiązuje do bezstronnej, obiektywnej obsługi prasowej urzędu prezydenta.
akredytowanie , akredytowany akredytować akredytacyjny
< → wierzyć, ufać < → pożyczka, kredyt < → wierzyć
angielski: (1.1) accreditation baskijski: (1.1) akreditazio francuski: (1.1) accréditation hiszpański: (1.1) acreditación karpatorusiński: (1.1) акредітація niemiecki: (1.1) Akkreditierung rosyjski: (1.1) аккредитация , аккредитование słowacki: (1.1) akreditácia szwedzki: (1.1) ackreditering węgierski: (1.1) akkreditáció, akkreditálás włoski: (1.1) accreditamento