kunteni ()
czasownik przechodni (1.1) łączyć, spinać, sklejać, spajać
(1.1)
(1.1) La radikoj de la arboj formas komplikitan reton, kiu kuntenas la surfacajn tavolojn en kontentiga manieroUpton Sinclair, La gnomaŭto, tłum. Runo Stridell, str.50, INKO 2001.. → Korzenie drzew tworzą skomplikowaną sieć, która w zadowalający sposób spaja warstwy powierzchniowe. (1.1) Ĉio ĉi estis kune, sed obtuze mi sentis, ke ion, kio estas plej grava, kio kuntenas ĉion, ke ion mi forgesisFrederiko Karinthy, Norda vento, tłum Karlo Bodo, str. 49, wyd. INKO 2003.. → Wszystko to było razem, lecz z przygłuszeniem czuję, że coś, co jest najważniejsze, co łączy wszystko, że to coś zapomniałem.
(1.1) kunteni paĝojn (foliojn) → sklejać stronice (kartki)
(1.1) kuneteni, kunkunteni
kunteno kuntena kunteniĝi, teni