przypalić ()
czasownik przechodni dokonany ( przypalać) (1.1) spalić częściowo zewnętrzną część (1.2) zapalić tytoń od kogoś czasownik zwrotny dokonany przypalić się ( przypalać się) (2.1) ulec przypaleniu
(1.1) Cesia wrąbała trzy grube pajdy chleba i pełen talerz jajecznicy i ku swojemu zdziwieniu stwierdziła, że jest w dalszym ciągu głodna i mogłaby zjeść jeszcze ów przypalony bigos.
(1.1) nadpalić, opalić, przypiec (2.1) poczernieć, przypiec się
(1.1-2) nie przypalić (2.1) nie przypalić się
palaczka , przypalanie , przypalenie , przypalenizna , przypał rozpalać, palić, przypalać palny
angielski: (1.1) burn, singe; (2.1) burn hiszpański: (1.1) arrebatar; (2.1) ahumarse, pegarse niemiecki: (1.1) anbrennen lassen; (2.1) anbrennen