telekomunikacja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przesyłanie sygnałów dźwiękowych i obrazu na odległość (1.2) nauka związana z przekazywaniem sygnałów na odległość (1.3) dział gospodarki związany z przekazywaniem sygnałów na odległość
(1.1) telekomunikacja bezprzewodowa / przewodowa / satelitarna / światłowodowa
(1.1) łączność
telekomunikacyjny
< (pierwsze użycie słowa oryginalnego: Édouard Estaunié, „Traité pratique de télécommunication électrique”, 1904)
angielski: (1.1) telecommunication; (1.2) telecommunications; (1.3) telecommunications, telecoms bułgarski: (1.1) телекомуникация chiński standardowy: (1.1) 电信 (diànxìn) chorwacki: (1.1) telekomunikacija czeski: (1.1) telekomunikace duński: (1.1) telekommunikation estoński: (1.1) telekommunikatsioon, side farerski: (1.1) fjarskifti fiński: (1.1) teleliikenne hiszpański: (1.1) telecomunicación; (1.2) telecomunicaciones indonezyjski: (1.1) telekomunikasi japoński: (1.1) 電気通信 kataloński: (1.1) telecomunicació ; (1.2) telecomunicacions koreański: (1.1) 통신 litewski: (1.1) telekomunikacija niderlandzki: (1.1) telecommunicatie niemiecki: (1.1) Fernmeldewesen norweski (bokmål): (1.1) telekommunikasjon nowogrecki: (1.1) τηλεπικοινωνία ; (1.2) τηλεπικοινωνίες ; (1.3) τηλεπικοινωνίες rumuński: (1.1) telecomunicație ; (1.2) telecomunicații słowacki: (1.1) telekomunikácia słoweński: (1.1) telekomunikacija ; (1.2) telekomunikacije szwedzki: (1.1) telekommunikation turecki: (1.1) telekomünikasyon ukraiński: (1.1) телекомунікація węgierski: (1.1) telekommunikáció wietnamski: (1.1) viễn thông włoski: (1.1) telecomunicazione ; (1.2) telecomunicazioni