trybun ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) urząd cywilny w starożytnym Rzymie, utworzony w celu ochrony interesów obywateli, zwłaszcza plebejuszy; (1.2) urząd wojskowy w starożytnym Rzymie, oficer; (1.3) osoba występująca w imieniu ludu (1.4) propagator idei, głównie społecznych lub politycznych
(2.1) od: trybuna
(1.1-4) (2.1)
(1.1) Do sprawy powrócono dopiero w 133 roku p.n.e. kiedy to na urząd trybuna ludowego wybrano Tyberiusza Semproniusza Grakcha. (1.2) Trybun skinął na otaczających go żołnierzy, ci zaś dopadli Pawła. (1.3) No więc odkąd pamiętam, szlajał się po obrzeżach polityki niejaki Zatyra, trybun ludowy, obrońca rolników i w ogóle Polaków. (1.4) Drugi po Leninie autorytet rewolucji, charyzmatyczny trybun z grzywą włosów nad czołem; twórca Armii Czerwonej i – dzięki wcieleniu 30 tys. białych oficerów – architekt jej zwycięstwa w wojnie domowej.
(1.1) trybun ludowy (1.2) trybun wojskowy (1.3) rzecznik, ombudsman
trybunał , trybuna , trybunat trybunicyjny
(1.1) () < (1.2) () < (1.3-4)
angielski: (1.1) (plebeian) tribune, tribune of the plebs, tribune of the people; (1.2) (military) tribune bułgarski: (1.1) трибун ; (1.4) трибун cerkiewnosłowiański: (1.1) трївꙋнъ , трибоунъ ; (1.2) трївꙋнъ , трибоунъ esperanto: (1.1) (popola) tribunuso; (1.2) (armea) tribunuso