dzierżawca ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba użytkująca mienie lub prawo majątkowe oddane w dzierżawę w zamian za czynsz
(1.1)
(1.1) W stosownym piśmie wypowiedzieliśmy umowę dzierżawcy, żądając jednocześnie wydania obiektu w nieprzekraczalnym terminie do 9 września.
(1.1) arendarz; pachciarz
(1.1) użytkownik
(1.1) ajent, leasingobiorca
dzierżawa , dzierżawina , dzierżawne , dzierżawienie , wydzierżawianie dzierżawczyni dzierżawić , wydzierżawiać dzierżawny, dzierżawczy, dzierżawiony dzierżawczo
angielski: (1.1) tenant, leaseholder, lessee białoruski: (1.1) арандатар bułgarski: (1.1) арендатор hiszpański: (1.1) arrendatario , inquilino łaciński: (1.1) locatarius , locarius niemiecki: (1.1) Pächter nowogrecki: (1.1) ενοικιαστής , μισθωτής rosyjski: (1.1) арендатор włoski: (1.1) affittuario , appaltatore , fittavolo