monitować ()
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) słownie lub pisemnie przypominać o czymś niezałatwionym, wysyłać monit, ponaglać (1.2) karcić kogoś za niewłaściwe postępowanie/zachowanie
(1.1-2)
(1.1) Wydział finansowy otrzymując z wydziału zakupu rachunki powinien zwrócić uwagę na kolejny numer wpływu, a w razie braku któregokolwiek kolejnego numeru - monitować o brakujący rachunek wydział zakupu. (1.2) Cóż, u diabła, monitujecie mnie jak dzieciaka?
(1.1) monitować + o + (1.2) monitować +
(1.2) ponaglać (1.2) strofować, napominać
monit zmonitować