brakteat ()
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy (1.1) cienka, jednostronnie bita w średniowieczu srebrna moneta denarowa w Europie XII-XV wieku Marian Kowalski, Vademecum kolekcjonera monet i banknotów, Wydawnictwo Ossolineum, Wrocław 1988, s. 92.;
(1.1) lub
(1.1) Muzeum posiada dwa brakteaty bite w czasach Mieszka III Starego. (1.1) Inni zbieracze potwierdzili fakt posiadania brakteatu przez pana Pietrzaka od niepamiętnych wiekówJoanna Chmielewska, Bułgarski bloczek, Wyd. Kobra Media, Warszawa 2003, s. 204..
(1.1) moneta, denar
< → blaszka
angielski: (1.1) bracteate czeski: (1.1) brakteát francuski: (1.1) bractéate hiszpański: (1.1) bracteato niderlandzki: (1.1) bracteaat niemiecki: (1.1) Brakteat portugalski: (1.1) bracteata rosyjski: (1.1) брактеат słowacki: (1.1) brakteát włoski: (1.1) bratteato