odpadać ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( odpaść) (1.1) oddzielać się od miejsca przymocowania (1.2) zostać oddzielonym (1.3) przestawać obowiązywać (1.4) przestawać brać udział wskutek przegrania, wyeliminowania (1.5) zmieniać kurs tak, aby wiatr wiał bardziej od rufy
(1.1) Kleszcz odpada po nasyceniu się krwią. (1.1) Żeby strukturę biofilmu sobie wyobrazić, trzeba przypomnieć sobie osad gromadzący się w wazonie z kwiatami – obślizgłą, lepką, cuchnącą warstewkę widoczną gołym okiem, z czasem odpadającą w płatach. (1.3) Zwłaszcza że w Pałacu Kultury, gdzie mama prowadziła pracownię rzeźby i ceramiki, o tej porze roku trwała właśnie przerwa świąteczna i wykręt, że czasu brak, odpadał sam przez się. (1.4) Jeśli kobiety odpadają ze studiów magisterskich częściej niż mężczyźni, to sam proces edukacyjny musi być seksistowskiKrakowskie studia międzynarodowe, wyd. 1-2, Kraków 2004, s. 106.
(1.1) odchodzić, odlatywać, oddzielać się, odłączać się, odrywać się (1.4) przepadać
(1.5) ostrzyć, wyostrzać
odpad , odpadanie , odpadek , odpadnięcie odpaść odpadowy
angielski: (1.1) come off; (1.4) be out, drop out, lose duński: (1.1) falde af; (1.5) falde af francuski: (1.1) tomber, se détacher; (1.4) perdre, être éliminé hiszpański: (1.1) desprenderse; (1.4) quedar eliminado niemiecki: (1.1) abbröckeln, abfallen; (1.4) durchfallen włoski: (1.1) staccarsi; (1.4) essere eliminato, essere sconfitto