szarpie ()

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga (1.1) dawny materiał opatrunkowy uzyskiwany z nitek ręcznie wyskubanych ze starego płótna lnianego lub bawełnianego;

(2.1) 3. od: szarpać

(1.1) (2.1)

(1.1) Sufrażystki ogłaszały strajki, głodówki, podpalały urzędy publiczne. U nas nie było tak dramatycznych epizodów. Polki w tym czasie haftowały sztandary, darły szarpie i chodziły na msze za ojczyznę.

(1.1) drzeć / skubać szarpie

(1.1) skubanka

(1.1)

esperanto: (1.1) ĉarpio francuski: (1.1) charpie