szarpie ()
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga (1.1) dawny materiał opatrunkowy uzyskiwany z nitek ręcznie wyskubanych ze starego płótna lnianego lub bawełnianego;
(2.1) 3. od: szarpać
(1.1) (2.1)
(1.1) Sufrażystki ogłaszały strajki, głodówki, podpalały urzędy publiczne. U nas nie było tak dramatycznych epizodów. Polki w tym czasie haftowały sztandary, darły szarpie i chodziły na msze za ojczyznę.
(1.1) drzeć / skubać szarpie
(1.1) skubanka
(1.1)
esperanto: (1.1) ĉarpio francuski: (1.1) charpie