kampanologia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nauka o tradycyjnych dzwonach wieżowych i kościelnych;
(1.1)
(1.1) Dzwony są źródłem badań nie tylko nauk technicznych, ale także bardzo szeroko rozumianej kampanologii historycznej, która obejmuje historię sztuki, epigrafikę, lingwistykę, ikonologię, heraldykę itd.Marceli Tureczek „Najstarsze dzwony na ziemi międzyrzeckiej do 1815 roku”, Księgarnia Akademicka, Zielona Góra 2005, ISBN 836021803X, s. 16
(1.1) uprawiać kampanologię • być specjalistą (specjalistką) z kampanologii • specjalizować się w kampanologii
(1.1) nauka
kampanolog , kampanula kampanologiczny
(1.1) + → dzwon, dzwonek + wiedza, słowo
angielski: (1.1) campanology czeski: (1.1) kampanologie duński: (1.1) campanologi estoński: (1.1) kellahelistamisõpetus francuski: (1.1) campanologie kazachski: (1.1) кампанология niderlandzki: (1.1) campanologie niemiecki: (1.1) Campanologie , Kampanologie , Glockenkunde norweski (bokmål): (1.1) kampanologi norweski (nynorsk): (1.1) kampanologi nowogrecki: (1.1) καμπανολογία rosyjski: (1.1) кампанология serbski: (1.1) кампанологија słowacki: (1.1) kampanológia , campanológia szwedzki: (1.1) kampanologi włoski: (1.1) campanologia