orenburczyk ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mieszkaniec Orenburga; osoba z tego miasta
(1.1)
(1.1) Wreszcie, po dobrej półgodzinie, z kurzawy zaczęli wypadać pojedynczo, a później całymi gromadami orenburczycy, gnając ku swoim pozycjom. Na ich karkach jechali nasi ułani, kłując i rąbiąc uciekającychAndrzej Syta, Generał Dezydery Chłapowski, 1788-1879, s. 108, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1971..
(1.1) mieszkaniec
Orenburg orenburka orenburski
(1.1) Nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi piszemy małą literą.
rosyjski: (1.1) оренбуржец