monasterski ()
przymiotnik (1.1) związany z Monasterem (Münsterem), dotyczący Monasteru (Münsteru) (1.2) związany z monasterem (monastyrem), dotyczący monasteru (monastyru)
(1.1-2)
(1.1) Do tego układu przystąpił biskup monasterski, Maksymilian Droste-Vischering, trewirski, Jerzy Hommer, paderborneński, Klemens Ledebur i polecali proboszczom błogosławić małżeństwa mieszane bez żądania gwarancji, przepisanych prawem kanonicznymWincenty Urban, Ostatni etap dziejów kościoła w Polsce przed nowym tysiącleciem: 1815-1965, s. 334, Edizioni Hosianum, 1966.. (1.1) Potępienie przez cały obóz polskiej reformacji wielkiej wojny chłopskiej (1525) czy komuny monasterskiej (1534) przechodzi w debatę nad tym, czy protestantyzm naprawdę prowadzi do podważenia istniejących struktur państwowych i społeczno-politycznychCezary Kuklo, Studia nad gospodarką, społeczeństwem i rodziną w Europie późnofeudalnej, s. 26, Wydawnictwo Lubelskie, 1987..
(1.1) komuna monasterska (1534 r.)
Monaster , monaster , monastyr
ukraiński: (1.2) монастирський