archont ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) w starożytnych Atenach jeden z dziewięciu najważniejszych urzędników polis w VIII–VI wieku p.n.e.Słownik kultury antycznej. Grecja – Rzym, red. Lidia Winniczuk, Wiedza Powszechna, Warszawa 1988, s. 49.; (1.2) analogiczny urząd w niektórych polis starożytnej Grecji (1.3) w Bizancjum tytuł arystokratyczny, przysługujący m.in. zarządcy prowincji lub namiestnikom plemion słowiańskichMały słownik kultury dawnych Słowian, red. Lech Leciejewicz, Wiedza Powszechna, Warszawa 1972, s. 19.
(1.1-3)
(1.1-3) urzędnik, władca
archontia archoncki
(archon)
angielski: (1.1) archon; (1.2) archon; (1.3) archon bułgarski: (1.1) архонт ; (1.2) архонт ; (1.3) архонт esperanto: (1.1) arĥonto, arkonto francuski: (1.1) archonte ; (1.2) archonte ; (1.3) archonte hiszpański: (1.1) arconte ; (1.2) arconte ; (1.3) arconte litewski: (1.1) archontas ; (1.2) archontas niemiecki: (1.1) Archon ; (1.2) Archon ; (1.3) Archon rosyjski: (1.1) архонт ; (1.2) архонт ; (1.3) архонт