rapalleński ()
przymiotnik relacyjny (1.1) związany z Rapallem, dotyczący Rapalla (miasta albo traktatów)
(1.1)
(1.1) W świetle tamtego, złowrogiego rapalleńskiego 16 kwietnia jakże inaczej prezentuje się dzisiaj ateński 16 kwietnia 2003 r., oznaczający trwałe wejście Polski do Europy wolnych i demokratycznych państw i narodówTomasz Nałęcz 16 kwietnia bis, 22 kwietnia 2003, w: Wprost 17/2003 (1065) (www.wprost.pl, dostęp 2019-08-10). (1.1) (…) Tuchaczewski musiał włączyć się do rozwiniętej już współpracy z Niemcami. Z uwagi na silną germanofobię, wyniesioną przede wszystkim z niewoli, przyszło mu to z pewnością niezbyt łatwo, niemniej rozumiał, iż polityka rapalleńska stanowi jedyną szansę szybkiego uzyskania nowoczesnego uzbrojenia, zaś zbliżenie z Republiką Weimarską - dobrą asekurację strategiczną ZSRSPaweł Piotr Wieczorkiewicz, Sprawa Tuchaczewskiego, wyd. Gryf, 1994.. (1.1) To zbliżenie do Francji i Wielkiej Brytanii pogłębiło w Moskwie wątpliwości co do polityki Berlina. Dodatkowo umocniła je lektura gazet niemieckich rozpisujących się o „końcu polityki rapalleńskiej”Iwona Jędrzejewska, Współpraca Armii Czerwonej i Reichswehry w latach 1917-1933: wybrane problemy, s. 116, Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005.. (1.1) W Poznańskiem, znajdującym się pod wpływami Narodowej Demokracji, zaczął potęgować się bowiem niebezpieczny separatyzm, konsekwencją zaś rapalleńskiego sojuszu łacno mogło być podjęcie przez jego sygnatariuszy zbrojnej interwencji na obydwu granicach państwa polskiegoJerzy Eisler, Andrzej Szwarc, Paweł Piotr Wieczorkiewicz, Polska: dzieje polityczne ostatnich dwustu lat, s. 102, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1997.. (1.1) – Według powszechnej oceny, Tuchaczewski nie lubi Niemców, aczkolwiek wiele wskazuje na to, że żywi podziw dla ich dokonań i może łatwo pozbyć się uprzedzeń, jeżeli Niemcy zdecydują się ożywić współpracę z Rosjanami, którą prowadzili w okresie rapalleńskimBogusław Wołoszański, Sensacje XX wieku : II wojna światowa, 1994..
(1.1) rapallski
Rapallo rapallski
(1.1)