skakać ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( skoczyć) (1.1) przemieszczać się za pomocą odbić od podłoża, przy czym po odbiciu nogi nie mają kontaktu z podłożem (w przeciwieństwie do chodzenia, gdzie zawsze np. u ludzi jedna, a u konia dwie nogi spoczywają np. na ziemi) (1.2) zmieniać się w sposób nieciągły (1.3) poruszać się chaotycznie (1.4) uprawiać spadochroniarstwo
(1.1-4)
(1.1) Dziecko skakało po podłodze. (1.2) Na skutek zmiany pogody pacjentowi skoczyło ciśnienie. (1.2) Strzałka kompasu gwałtownie skakała raz w prawo, raz w lewo.
(1.1) skakać po + • skakać do/z + • skakać na +
(1.1) skakać po podłodze • skakać z mostu • skakać na drzewo (1.3) skakać przed oczami
(1.1) kicać, hycać, skikać
skoczek //, wyskok , podskok , skok, skakanie, skoczenie, skakanka skoczyć, podskoczyć, uskoczyć, przeskakiwać, wyskakiwać skoczny skocznie
móc skoczyć
angielski: (1.1) jump; (1.2) jump arabski: (1.1) طفر, قفز chorwacki: (1.1) skakati czeski: (1.1) skákat duński: (1.1) hoppe esperanto: (1.1) salti francuski: (1.1) sauter galicyjski: (1.1) saltar gudźarati: (1.1) કૂદવું (kūdavuṁ) hawajski: (1.1) lele hiszpański: (1.1) saltar, brincar kaszubski: (1.1) żupsac niderlandzki: (1.1) springen niemiecki: (1.1) springen norweski (bokmål): (1.1) hoppe nowogrecki: (1.1) πηδώ, σαλτάρω nowopruski: (1.1) sāktwei; (1.2) sāktwei rosyjski: (1.1) скакать, прыгать; (1.2) скакать, прыгать; (1.3) плясать, подпрыгивать tuvalu: (1.1) eva ukraiński: (1.1) скакати, стрибати wilamowski: (1.1) śpryngja yupik środkowy: (1.1) meceg-