kręgiel ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) pion o butelkowatym kształcie używany do gry w kręgle
(1.1)
(1.1) Zbyszek strącił osiem kręgli.
(1.1) pion
kręglarz , kręglarstwo , kręgielnia , kręgle kręgielek kręgielny, kręglarski, kręglowy
→ stożek
angielski: (1.1) pin baskijski: (1.1) birla, txirlo czeski: (1.1) kuželka esperanto: (1.1) keglo fiński: (1.1) keila francuski: (1.1) quille galicyjski: (1.1) birlo hiszpański: (1.1) bolo islandzki: (1.1) keila kataloński: (1.1) bitlla litewski: (1.1) kėglis łotewski: (1.1) ķeglis macedoński: (1.1) кегла (kegla) niemiecki: (1.1) Kegel norweski (bokmål): (1.1) konus portugalski: (1.1) pino rosyjski: (1.1) кегля (keglâ) słowacki: (1.1) kolok sycylijski: (1.1) brigghiu szwedzki: (1.1) kägla turecki: (1.1) koni węgierski: (1.1) tekebábu włoski: (1.1) birillo