nebo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) niebo
(1.1) nebesa
nebo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) niebo (1.2) niebo
(1.1) nebo, neba, nebu, nebo, nebom, nebu, nebo; neba / nebesa, neba / nebesa, nebima / nebesima, neba / nebesa, nebima / nebesima, nebima / nebesima, neba / nebesa
nebeski
nebo ()
spójnik (1.1) albo, lub, czy
(1.1)
(1.1)
nebo ()
небо
rzeczownik (1.1) niebo
(1.1) nebos
nebo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) niebo (1.2) niebo (siedziba Boga lub bogów)
(1.1) belasé nebo
(1.1) obloha
nebíčko nebový
ako blesk z jasného neba • ako hrom z jasného neba
nebo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) niebo
(1.1) neb|o, ~a, ~u, ~o, o ~u, z ~om