naufragé ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rozbitek przymiotnik (2.1) o statku: rozbity, zatopiony
(3.1)
(1.1) naufragé; naufragés (2.1) naufragé , naufragée ; naufragés , naufragées (3.1) naufragé , naufragée ; naufragés , naufragées
(1.1) Il décrit la vie d'un naufragé sur une île déserte. → Opisuje życie rozbitka na bezludnej wyspie. (2.1) On a retrouvé un navire naufragé en mer de Chine orientale. → Odnaleziono okręt zatopiony na Morzu Wschodniochińskim.
naufrage naufrager