komma an ()
, nieprzechodni (1.1) należeć do czyichś obowiązków (1.2) zależeć od czegoś (1.3) zacząć bić się, walczyć, działać
(1) att komma an, kommer an, kom an, kommit an, kom an!, pres. part. ankommande, perf. part. ankommen
(1.1) komma an på något → należeć do czegoś (1.2) komma an på något → zależeć od czegoś
(1.3) kom an! → no, dalejże
(1.1) åligga, tillkomma (1.2) bero, avhänga
zobacz warianty: ankomma