bright ()
, ,
przymiotnik (1.1) jasny (1.2) jaskrawy (1.3) szczęśliwy (1.4) bystry, inteligentny
(1) bright;
(1.1) She has bright eyes. → Ona ma jasne oczy. (1.2) She is wearing a bright red dress. → Ona ma na sobie jaskrawoczerwoną sukienkę.
(1.1) bright yellow → jasnożółty • burn bright → palić się jasnym płomieniem
(1.1) light (1.2) light, lurid (1.3) happy
(1.1-2) dark (1.4) dull
brights, brightness brighten brightly
get up bright and early → wstać bladym świtem • things are looking brighter now → sprawy wyglądają teraz znacznie lepiej • bright and breezy bryht < beorht < *bhereg-etymonline.com