__TOC__ æg ()
• •
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) jajo, jajko rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) ostrze
(1.1) et æg, ægget, æg, æggne (2.1) en æg, æggen, ægge, æggene
(1.1) Hun har købt to dusin æg. → (Ona) kupiła dwa tuziny jaj. (1.1) Hvad kom først, hønen eller ægget? → Co było pierwsze – jajko czy kura?
(1.1) at befrugte et æg
(1.1) røræg → jajecznica • spejlæg → jajko sadzone • æggeblomme → żółtko
æg ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) jajko