Варшава ()
warszàwa
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) WarszawaTeresa Jasińska, Albert Bartoszewicz, Kieszonkowy słownik białorusko-polski, polsko-białoruski, Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”, Białystok 2007, ISBN 978-83-214-1364-8, s. 366.
(1.1)
(1.1) Варшава гэта сталіца Польшчы. → Warszawa jest stolicą Polski.
(1.1) сталіца
варшавянін , варшавянка варшаўскі
Варшава ()
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) Warszawa
(1.1) Един известен албански писател пристигна във Варшава. → Znany pisarz albański przybył do Warszawy.
варшавянин , варшавянка варшавски
Варшава ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1) Warszawa
Варшава ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1) Warszawa
(1.1)
варшавалық
Варшава ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1) Warszawa
Варшава ()
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) Warszawa
Варшава ()
rzeczownik nieżywotny, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) Warszawa (1.2) Warszawa (rząd Polski)
(1.1-2)
(1.1) Я живу́ в Варша́ве. → Mieszkam w Warszawie. (1.1) По́льская освободи́тельная А́рмия Крайо́ва, герои́чески боро́вшаяся с ги́тлеровскими оккупа́нтами, подняла́ восста́ние в Варша́ве. → Polska wyzwoleńcza Armia Krajowa, która heroicznie walczyła z hitlerowskimi okupantami, wszczęła powstanie w Warszawie.
варшавя́к , варшавя́нин варша́вский
Варшава ()
zobacz zasady wymowy ukraińskiej
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) Warszawa
(1.1) ,
(1.1) Я ї́ду вве́чері до Варша́ви. → Jadę wieczorem do Warszawy. (1.1) У це́нтрі Варша́ви є ву́личка, що но́сить ім'я́ Ві́нні Пуха. → W centrum Warszawy znajduje się uliczka nazwana imieniem Kubusia Puchatka.
(1.1) столи́ця
варшав'я́нин , варшав'я́нка варша́вський