dim ()
, ,
przymiotnik (1.1) ciemny, słabo oświetlony (np. pokój, korytarz) (1.2) przyćmiony, wydzielający małą ilość światła (1.3) słaby (wzrok, głos, lampa, pamięć) (1.4) przytłumiony (1.5) niemądry czasownik (2.1) przyćmiewać (2.2) zamazywać
(2.1-2) dim, dimmed, dimmed, dims, dimming
dimly dimmer, dimness bedim
< *dimbazetymonline.com
dim ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dym
(1.1)
dim ()
rzeczownik (1.1) kciuk
dim ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dymhttps://iecor.clld.org/languages/kashubian
dim () дим
rzeczownik (1.1) dym
dim ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dym
dimnik