logik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba zajmująca się zawodowo logiką
(1.1)
(1.1) Pierwszym logikiem, który nie w pełni zgadzał się z prawem wyłączonego środka, był Arystoteles.
logiczność , logika logiczny logicznie
angielski: (1.1) logician bułgarski: (1.1) логик czeski: (1.1) logik duński: (1.1) logiker esperanto: (1.1) logikisto interlingua: (1.1) logico słowacki: (1.1) logik słoweński: (1.1) logik węgierski: (1.1) logikus
logik ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) logik
(1.1)
logika logický
logik ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) logika
(1.1) en logik, logikken;
(1.1) Der mangler logik i regeringens handlinger. → W działaniach rządu brakuje logiki.
logisk, ulogisk logiker
logik ()
(1.1) logika, logiczny
logiko, logikeco, logikisto logika, nelogika
logik () логик
rzeczownik (1.1) logika
(1.1) logikis
logik ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) logik
logika , logickosť logička logický logicky
logik ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) logik
logika
logik ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) logika
(1.1) en logik, logiken,
logisk