Polak () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) obywatel Polski, mieszkaniec Polski, osoba narodowości polskiej;
(1.1)
(1.1) Delegacja z Polski zawiozła do Waszyngtonu adres podpisany przez 5 milionów (sic !) Polaków. (1.1) Przyśpieszony kurs bycia Polakiem zaczął się czternastego lutego, gdy do ich mieszkania wpadło czterech czerwonoarmistów z karabinami i długimi spiczastymi bagnetami na lufach. (1.1) Następnie po grupę imigrantów samochodem dostawczym bus podjechał Polak, którego zadaniem było szybkie wywiezienie imigrantów z Bieszczad do centrum kraju. (1.1) [...] Polacy dojrzeli do europejskiego myślenia i własnej gorzkiej świadomości, że byli nie tylko ofiarami, ale i katami w tej wojnie.
(1.1) Lach; ; Sarmata
(1.1) nie-Polak
(1.1) Małopolanin, Mazowszanin, Pomorzanin, Ślązak, Wielkopolanin, Dolnoślązak
Polska , polski , polskość , polszczenie , spolszczenie , polszczyzna , Polanin Polaczek Polka polszczyć , spolszczyć polski, spolszczony, polskawy, propolski, antypolski po polsku
my, Polacy, złote ptacyWojciech Chlebda, Stereotyp jako jedność języka, myślenia i działania w: Język a kultura, t. 12, Stereotyp jako przedmiot lingwistyki. Teoria, metodologia, analizy empiryczne pod red. J. Anusiewicza, J. Bartmińskiego, Wrocław 1998, s. 38. • przysłowia: mądry Polak po szkodzie • Polak, Węgier – dwa bratanki, i do szabli, i do szklanki • rozmawiać jak Polak z Polakiem
Po raz pierwszy nazwa Polacy (Polanie) pojawia się w „Żywocie św. Wojciecha” (powst. 997–1002); Bolesław Chrobry jest tam przedstawiony jako książę Polaków (dux Palaniorum); następnie w różnych dokumentach i rocznikach pochodzenia niemieckiego pojawiają się formy Poloni, Polani, Poleni, Boloni. Wcześniej pojawiały się jedynie zbiorowe nazwy Sclavii lub SclavaniiZenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 33.. źródłosłów nazwiska Polak
albański: (1.1) polak angielski: (1.1) Pole, Polish arabski: (1.1) بولندي (bulandiy) azerski: (1.1) polyak baskijski: (1.1) poloniar białoruski: (1.1) паляк (paljak) bośniacki: (1.1) Poljak bułgarski: (1.1) поляк (poljak) chiński standardowy: (1.1) 波兰人 (bōlánrén) chorwacki: (1.1) Poljak czeczeński: (1.1) поляк (poljak) czeski: (1.1) Polák dolnołużycki: (1.1) Pólak duński: (1.1) polak esperanto: (1.1) polo, pollandano, polujano estoński: (1.1) poolakas farerski: (1.1) póllendingur fiński: (1.1) puolalainen francuski: (1.1) Polonais galicyjski: (1.1) polonés górnołużycki: (1.1) Polak hawajski: (1.1) Pōlani hiszpański: (1.1) polaco indonezyjski: (1.1) orang Polandia irlandzki: (1.1) Polannach islandzki: (1.1) Pólverji jaćwieski: (1.1) mażugas japoński: (1.1) (pōrandojin) jidysz: (1.1) פּאָליאַק (poljak) kaszubski: (1.1) Pòlôch kataloński: (1.1) polonès koreański: (1.1) 폴란드인 (pollandeu-in) kornijski: (1.1) Polak litewski: (1.1) lenkas łaciński: (1.1) polonus łotewski: (1.1) polis macedoński: (1.1) Полјак niderlandzki: (1.1) Pool niemiecki: (1.1) Pole norweski (bokmål): (1.1) polakk norweski (nynorsk): (1.1) polakk norweski (riksmål): (1.1) polakk nowogrecki: (1.1) Πολωνός ormiański: (1.1) լեհուհի polski język migowy: rosyjski: (1.1) поляк rumuński: (1.1) polon serbski: (1.1) Пољак (Poljak) slovio: (1.1) Polakic (Полакиц), Polak (Полак) słowacki: (1.1) Polák słoweński: (1.1) Poljak staroruski: (1.1) лѧхъ szwedzki: (1.1) polack turecki: (1.1) Polonyalı, Leh, Lehistanlı, Polonez, Polak ukraiński: (1.1) поляк volapük: (1.1) Polänan węgierski: (1.1) lengyel wietnamski: (1.1) người Ba Lan wilamowski: (1.1) Pöła / Pȫła / Poła włoski: (1.1) polacco
Polak ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) Polak
(1.1) Polakis
Pólka , Pólska , pólšćina pólski
Polak () , średniokornijski ; , średniokornijski
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) Polak
(1.1) Polakyon
Polak () Полак
rzeczownik (1.1) Polak
(1.1) Polakis
Polakica Polakju
Polak ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1) Polak, Polka
(1.1)
(1.1) Polonyalı, Leh, Lehistanlı, Polonez