deifikować ()
czasownik niedokonany (1.1) przypisywać rangę lub cechy boskie; uważać za boga/bóstwo, oddawać boską cześćEncyklopedya powszechna kieszonkowa wraz ze słownikiem wyrazów obcych w języku polskim używanych, Noskowski, 1891.
(1.1) Jednym z narzędzi pozostających w instrumentarium prawodawcy jest religia obywatelska (religion civile), mająca rodzić bezrefleksyjną miłość ojczyzny. Opierając się na swoistym „katechizmie obywatela”, ma ona deifikować instytucje państwa i jego praw, wymuszać internalizację nakazów woli powszechnej, przez to zaś ma stanowić gwarant trwałości i stabilności wspólnotyJanusz Grygieńć, Wola powszechna w filozofii politycznej, ISBN 9788323128816, 8323128812, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 2012, s. 110.
(1.1) apoteozować
deifikacja , deifikowanie
angielski: (1.1) deify, divinize baskijski: (1.1) jainkoetsi francuski: (1.1) diviniser, déifier interlingua: (1.1) deificar włoski: (1.1) deificare