stworzonko ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) istotka; człowieczek, dzieciątko, zwierzątko
(1.1) n II
(1.1) Cóż w tym wszystkim zawinił synek, stworzonko maleńkie, kruszynka urocza.Wasilewska, Wanda. Rzeki płoną. Warszawa: Ministerstwo Obrony Narodowej, 1952, s. 24. OCLC 34010708. (1.1) Nagle z krzaków wysunęło się małe, różowożółte stworzonko ze spiczastymi uszami i kusym, grajcarkowatym ogonkiem.Hertz, Benedykt. Ze wspomnień Samowara (powieść autobiograficzna). Warszawa: Fiszer, Rudolf Ludwik (1890–1962), 1936, s. 28. OCLC 823588968. (1.1) A co by to była za satysfakcja, panie, mieć w domu takie miluchne stworzonko, taką … taką dzierlateczkę.Bałucki, Michał. Grube ryby. 1881, s. 52.
stwarzanie , stworzenie , stwórca
rosyjski: (1.1) созданьице