ujeżdżacz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek ujeżdżający konie
(1.1) m II
(1.1) Był sławnym ujeżdżaczem dzikich koni.Dyb., B. "Pam.", strona 162. [SJPdor] (1.1) Partie cyrkowe miały stajnie u stóp Kapitolu w pobliżu flamińskiego cyrku i trzymały na swe usługi mnóstwo rzemieślników, ujeżdżaczy, a nawet doktorów.Chłędowski, Kazimierz. Szkice z Włoch. 1873, s. 44. [SJPdor]
ujeżdżać
angielski: (1.1) rider, breaker