poczwara ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) żywa istota, postać odrażająca (1.2) osoba wyróżniająca się spośród innych szczególną brzydotą (1.3) coś, co w opinii mówiącego jest bardzo brzydkie i szpecące (1.4) widmo kryzysu
(1.1-4) ż IV
(1.1) bo oni tacy w te literki zapatrzeni[,] a tam z drugiej strony jakaś poczwarao regionach Polski, aluzje erotyczne (czat), 2005. [w:] Korpus Języka Polskiego PWN. (1.1) I znów buchają kłęby pary, / a w parze kłębią się poczwary, / jakieś pokraczne, wstrętne stwory, / ni to wywłoki, ni to zmory.Szpotański, Janusz; Libera, Antoni; Saloni, Zygmunt. Zebrane utwory poetyckie. London: Puls, 1990. OCLC 864269691. [w:] Korpus Języka Polskiego PWN. (1.1) Tam fanatyzm zawzięty, poczwara obrzydła, / Z dawnych czasów niegodne odbiérał kadzidła.Jasiński, Jakób. Pisma. 1869, s. 3.
(1.4) poczwara + (czego)
(1.1) poczwara baśniowa (1.3) poczwara architektoniczna (1.4) poczwara kryzysu
(1.1) zjawa, potwór, pokraka, straszydło, upiór (1.2) brzydactwo, potwór (1.3) brzydactwo, straszydło (1.4) widmo
poczwarny przepoczwarzanie , poczwarka
(czyn niecny, wybryk; istota odrażająca, monstrum) ← od ← (gadać, pleść, mówić niezrozumiale; zamawiać, wróżyć, czarować), być może → prawdopodobnie nawiązuje do "czarować, czynić coś dziwnego" (Bor)
(1.4) Zwykle ().
angielski: (1.1) monster