__TOC__ harpia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) , duży ptak drapieżny z latynoamerykańskiej strefy tropikalnej; (1.2) złośliwy starogrecki kobiecy demon wichru i burzy, w ptasiej postaci porywający dusze zmarłych i będący narzędziem kary bogów wobec ludziWładysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, t. 1 (A-J), Wyd. HPS/Rzeczpospolita, Warszawa 2007, ISBN 978-83-60688-75-5, s. 398-399.; (1.3) kobieta okrutna, wyrachowana, istota drapieżna, nienasycona; także osoba natarczywa, natrętna, namolna, nękająca, udręczająca sobą kogoś
(1.1-3)
(1.1) Od sześciu lat handluje zwierzętami znad Amazonki i trzy razy do roku przywozi mrówkojady, tukany i harpie do Hawru i HamburgaArkady Fiedler, Ryby śpiewają w Ukajali, Wyd. Iskry, Warszawa 1957, s. 11.. (1.3) Spragniona towarzystwa rzuciłam się na pana jak harpia. Mam nadzieję, że mi pan wybaczyRyszard Ćwirlej, Zaśpiewaj mi kołysankę, Wyd. Czwarta Strona, Poznań 2020, s. 466..
(1.1-3) napadać / rzucać się jak harpia
(1.3) jędza, dręczycielka, ksantypa, sekutnica, okrutnica
<
angielski: (1.1) harpy eagle; (1.2) harpy; (1.3) harpy duński: (1.1) harpy ; (1.2) harpy ; (1.3) harpe francuski: (1.1) harpie ; (1.2) harpie ; (1.3) harpie hiszpański: (1.1) arpía , harpía ; (1.2) arpía , harpía ; (1.3) arpía , harpía , bruja niemiecki: (1.1) Harpyie ; (1.2) Harpyie rosyjski: (1.1) гарпия ; (1.2) гарпия ; (1.3) гарпия włoski: (1.1) aquila arpia ; (1.2) arpia ; (1.3) arpia
harpia ()
rzeczownik (1.1) harpia (1.2) harpia wielka