zawołany ()
przymiotnik (1.1) zajmujący się czym z talentem i zapałem (1.2) głośny, sławny, znany
(1.1)
(1.1) Drugi, Leon, ogromnie zdolny, zawołany, i fachowy gospodarz, dobroczyńca i przyjaciel ludu, był już od młodych lat towarzyszem wielu robót i poczynań ojcowskich, zwłaszcza w sprawach ruskichKieniewicz, Stefan (herbu Rawicz). Adam Sapieha (1828–1903). Wyd. 2. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 1993, s. 405. ISBN 978-83-7059-061-1. LCCN 94159414. OCLC 29433497.. (1.1) Znać było jednak, że to żołnierze zawołani: miny rzęsiste i harde, prawe ręce wparte w boki, głowy podniesioneIV. [4.]. [w:] Sienkiewicz, Henryk Adam Aleksander Pius. Potop. T. I. [1.]. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1888, s. 70.. (1.1) On jest jeden z najzawołańszych ptaszników. Niechże mu Pan pokaże swój zbiór ptaków; poradzi nawet, jeżeli któremu co brakuje — przekłuć umie, gdy tam co trzebaPan Jowialski. Komedya w czterech aktach, prozą. Akt III. [3.]. Scena VI. [6.]. [w:] Fredro, Aleksander. Dzieła Aleksandra Fredry. T. IV. [4.]. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1880, s. 259.. (1.1) Zawołanym tancerzem był mąż praczki, późniejszej naszej ukochanej gosposi, Wróblewski, starszy już człowiek z sumiastym białym wąsem. Tańczył, jak to się mówi, do upadłego, a tak zgrabnie; teraz na wsi nikt tak nie potrafiIwaszkiewicz, Maria; Mitzner, Piotr. Z pamięci. Wyd. 2. Warszawa: Czytelnik, 2006. ISBN 978-83-07-03067-8. OCLC 749779649.. (1.1) Niektórzy z zawołanych hazardzistów karcianych przeszli nawet do historii. W końcu XVIII wieku głośno było o kanoniku przemyskim [Michale] Romanie Sierakowskim [herbu Dołęga]Milewski, Stanisław. Intymne życie niegdysiejszej Warszawy. Warszawa: "Iskry", 2008. ISBN 978-83-244-0068-3. OCLC 243467403.. (1.2) W tej zawołanej ziemiańskiej stolicy / Wielebne głupstwo od wieków siedziało: / Pod starożytnym schronieniem świątnicy / Prawych czcicielów swoich utuczałoMonachomachia, czyli wojna mnichów. Pieśń I. [1.]. [w:] Krasicki, Ignacy Błażej Franciszek (herbu Rogala). Dzieła Krasickiego dziesięć tomów w jednym. Paryż: U Barbezata, 1830, s. 36.. (1.2) Sokrates, zawołany Mędrzec na Ateny / Nigdy słowom nie dawał bez dowodów cenyPiotrowski, Gracjan Józef (ps. "Szczyrzecki"). Satyr. Warszawa: Scholarum Piarum, 1773, s. 137..
(1.2) zawołany lekarz / prawnik / tancerz / karciarz
(1.1) zapalony, doskonały, wyborny, znakomity
zawołać
( wołać )