poświęcony ()
przymiotnik (1.1) pełen poświęcenia, samozaparcia
(1.1)
(1.1) — Jak się pani podoba — odparł lodowatym tonem pan Zgierski, ale czarne oczki jeszcze głębiej przysłonił rzęsami. — Pan Solski — dodał — o jednym nie powinien wątpić: że ma we mnie poświęconego człowieka, który, choć nieznany, będzie czuwał nad jego interesami i doniesie o każdej intrydzeEmancypantki: powieść. Tom III. Rozdział XVI. [16.] Pan Zgierski wchodzi. [w:] Prus, Bolesław (właśc. Głowacki, Aleksander). Pisma Bolesława Prusa. T. XV. [15.]. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1935, s. 184.. (1.1) Nie mogłem się pogodzić z myślą, aby ten, którego miałem za przyjaciela, za towarzysza, za poświęconego patriotę, był tak okropnie nikczemnym, tak podłym zdrajcąDaniłowski, Władysław (powstaniec styczniowy; herbu Lis). Władysława Daniłowskiego notatki do pamiętników. Kraków: Akademia Umiejętności, 1908, s. 453..
(1.1) oddany
od