wymuszenie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) przestępstwo polegające na zmuszeniu osoby do określonego zachowania stosując przemoc lub groźby (1.2) wielkość fizyczna będąca przyczyną zachodzących w układzie zjawisk fizycznych; przysłówek (2.1) tak, że coś robione jest wbrew czyjejś woli
(3.1) , i rzeczownika odczasownikowego od wymusić
(1.1-2) (2.1) wymuszenie;
(1.1) Zarzuty brzmiały poważnie: rozbójnicze wymuszenia na wielką, sięgającą kilkuset tysięcy dolarów, skalę. (1.2) Zagadnienie obliczania prądów i napięć w obwodach elektrycznych można traktować jako wyznaczanie odpowiedzi obwodów na określone wymuszenieMaciej Krakowski, Elektrotechnika teoretyczna. Obwody liniowe i nieliniowe, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, s. 24.. (2.1) Pawłow, by zyskać na czasie, pocierał bolące ramię i uśmiechał się wymuszenie.
(1.1) wymuszenie administracyjne / rozbójnicze • wymuszenie haraczu / okupu • wyrok za wymuszenie • odpowiadać / odpowiedzieć / skazywać / skazać za wymuszenie • oskarżać / oskarżyć / podejrzewać o wymuszenie • ofiara / sprawca / zarzut wymuszenia (1.2) wymuszenie impulsowe / jednostkowe / sinusoidalne / skokowe / stałe / wykładnicze
(2.1) niewymuszenie
(1.1) przestępstwo
wymus , wymuszoność musieć, wymusić , wymuszać wymuszony
(1.1-2) (2.1)
angielski: (1.1) extortion; (1.2) input; (2.1) forcedly