stulistny ()
przymiotnik (1.1) mający sto (wiele) liści/płatków
(1.1)
(1.1) Z obu stron każdéj drogi, szérokim pasem bielały bujne rumianki i wyższe od nich kwiaty marchewnika, słały się po drzewach fioletowe rohule, żółtymi gwiazdkami świéciły brodawniki i kurza ślepota, liliowe skabiozy polne wyléwały ze swoich stulistnych koron miodowe wonie, chwiały się całe lasy delikatnéj mietlicy, kosmate kwiaty babki stały na swoich wysokich łodygach, rumianością zawadiacką postawą stwierdzając, nadaną im nazwę kozakówEliza Orzeszkowa, Nad Niemnem: powieść w trzech tomach, t. I, Gebethner i Wolff, Warszawa 1888, s. 2–3..
(1.1) róża stulistna